Po jakiej Polsce i wśród jakich ludzi chodzisz dzisiaj, Panie?…

Przeżywamy cudowny czas procesji eucharystycznych związanych z uroczystością Bożego Ciała i oktawy. To czas szczególnego dziękczynienia za największy skarb Kościoła – za Boga ukrytego w tajemnicy Eucharystii, pod postacią chleba. Tu nic się nie zmieniło od dwóch tysięcy lat. Autor listu do Hebrajczyków skomentuje tę prawdę, mówiąc: „Jezus Chrystus wczoraj i dziś, ten sam także na wieki”. (Hbr 13,8).

Boże Ciało to dzień, kiedy manifestujemy swoją wiarę wobec niewierzących, obojętnych, wierzących inaczej. Boże Ciało to dzień, kiedy idziemy ze swoją wiarą, jak ze świecą w dłoni, aby zanieść promień nadziei tym, którzy daleko od Ewangelii, którzy daleko wiary. Dlatego pytamy: po jakiej Polsce i wśród jakich ludzi chodzisz dzisiaj Panie ukryty w Tajemnicy Chleba? Trzeba zapytać, by ustrzec się duchowej amnezji.

W pewnym sensie ziemia polska się nie zmieniła. Jest dalej ziemią bohaterów i zdrajców. Ziemią Grunwaldu, Targowicy, Wołodyjowskich, Rejtanów, Mickiewiczów i Słowackich, powstańców z Listopada i Stycznia. Ziemią Piłsudskich, Andersów. Ta ziemia jest dalej ziemią cudu nad Wisłą, ziemią świętych i męczenników: biskupów Wojciecha i Stanisława, Królowej Jadwigi, Jana z Dukli, brata Alberta, Maksymiliana. Czy pamiętamy o tym, czy pamiętamy z jakiego my rodu, że to chrześcijaństwo niczym dobra matka nas zrodziło i wychowało. Dlatego nie wolno nam powtarzać słów Piotra z nocy wielkopiątkowej: „Nie znam tego człowieka”. Dlatego nie wolno nam mówić: „Jestem wierzącym, ale tylko w Kościele”. Dlatego nie wolno nam eliminować Jezusa z życia społecznego, rodzinnego, osobistego. Czas polskich sumień trwa…..

Ks. Tadeusz Sępek

proboszcz