Święta Rodzina uczy nas odpowiedzialności za dar życia

Cieszymy się wszyscy z narodzenia małego Jezusa. W tym okresie wpatrywaliśmy się w postać Dzieciątka Jezus leżącego w żłóbku i pytaliśmy: Dlaczego Bóg chciał się stać jednym z nas? Dlaczego przyszedł na świat jako małe, bezbronne dziecko? Z odpowiedzią na to pytanie pospieszyły nam słowa kolędy: „miłość Twoja to sprawiła, by człowieka wywyższyła…”

Wpatrywaliśmy się też w Maryję i św. Józefa, by podziwiać ich zaangażowanie w misję chronienia Jezusa przed Herodem i innymi niebezpieczeństwami. To właśnie oni chroniąc Jezusa ukazują nam życie jako największy Boży dar, które należy cenić i bronić na wszelkie sposoby.

Na straży szacunku do życia stoi jedno z przykazań Dekalogu, a brzmi ono: „nie zabijaj”. Chrystus wyjaśniając to przykazanie w Kazaniu na Górze wyraźnie zaznaczył, że nie tylko bezpośrednie zamachy na ludzkie życie, ale także to, co w nie godzi: zło, nienawiść do drugiego człowieka narusza to przykazanie.

W V przykazaniu Bóg domaga się szacunku, troski i ochrony każdego ludzkiego życia, także życia dzieci, które jeszcze się nie narodziły, ale żyją pod sercami matek, jak również życia ludzi nieuleczalnie chorych np. na raka czy aids. Nad ludzkim życiem nikt bowiem poza Bogiem nie ma władzy.

Wyjaśniając nam to przykazanie, 4 czerwca 1991 roku w Radomiu, Jan Paweł II mówił: „Nie zabijaj, a raczej staraj się pomóc twoim bliźnim.” Słowa te powinny być wskazaniem dla zachowań w szkole, w grupie koleżeńskiej, w domu. Nie tylko nie należy nikogo krzywdzić, nie bić, nie złościć, nie denerwować, nie poniżać, nikomu nie dokuczać, ale również pełnić uczynki miłosierdzia.

Nie zabijaj – to wezwanie do unikania bezmyślności. Młody kierowca, obok niego kolega. Prowadząc samochód bawią się zastraszaniem idących skrajem drogi dziewcząt. Chwila nieuwagi, podjechali za blisko i potrącili uczennicę z IV klasy szkoły średniej, która została kaleką do końca życia. Po pewnym czasie kierowca, który spowodował wypadek pytał: „Dlaczego szczęście człowieka jest tak kruche i zależy od ułamka sekundy. Ja już nigdy nie jestem w stanie być szczęśliwym. Na zabawie, przy pracy, w kościele i gdy się przebudzę w nocy, staje przede mną ta skrzywdzona dziewczyna. Czasami nie wiem, które z nas jest bardziej nieszczęśliwe”.

Nie zabijaj – to wezwanie do ostrożności, czujności, troski o innych, ale także do troski o swoje życie i zdrowie. Jak często współczesny człowiek szkodzi swojemu zdrowiu przez nadużywanie alkoholu, palenie papierosów, używanie narkotyków. Dlatego Bóg ciągle przypomina: „Nie zabijaj”

Wreszcie to słowo „nie zabijaj” – to wezwanie to przestrzegania higieny osobistej, troska o zdrowie, właściwe odżywianie, odpowiednie ubranie, odpowiednią ilość snu, gimnastykę, sport.

Niech Maryja i św. Józef chroniący Jezusa przed niebezpieczeństwami będą dla nas wzorem do pielęgnowania troski o zdrowie i życie.

Ks. Tadeusz Sępek

proboszcz