Rodzina albo nic….

Żyjemy w przedziwnych czasach. Wszystko co nas otacza, każda sfera życia, jest negowana, podważana, a nawet odrzucana. Wszystko zostaje poddawane krytyce, nawet to co zbudowało istniejący porządek i ład. Dotyka to nawet prawa naturalnego. Pomimo, że wynika wprost z samego istnienia człowieka, z natury ludzkiej jest jawnie negowane. Stąd atak na prawo do życia, własności, wolności słowa, religii. Ta w swoistym wydaniu rewolucja antropologiczna walczy z istotą człowieczeństwa, z zasadami i normami życia społecznego, z modelem wychowania dzieci, a nade wszystko z Rodziną.

Rodzina jak wiemy jest organizacją pierwotną wobec wszystkich innych, jak społeczeństwo, naród czy państwo. Jest pierwszą „kolebką” cnót społecznych, sanktuarium, w którym życie powinno pulsować miłością. Jest też pierwszym miejscem wychowania i nauki: języka, uczuć, kultury, religii. Czyż Polska historia nie pokazuje, że dzięki silnej rodzinie, która pielęgnuje wiarę i tradycję, udało nam się przetrwać jako narodowi najtrudniejsze chwile, przeżyć zabory i powstania oraz odrodzić się, kiedy po II wojnie światowej stanęliśmy przed widmem biologicznego wyginięcia.

Toteż bez wątpienia wojna o rodzinę jest „najdłuższą i najważniejszą wojną nowoczesnej Europy. Jeżeli ją przegramy, przegramy dosłownie wszystko, co w Bożym planie otrzymaliśmy, a z człowieka przekształcimy się w „postacie” humanoidalne. Bez uczuć, bez wiary, bez celu…

Ks. Tadeusz Sępek

proboszcz